Derby 19.06.1983 rokuDość oryginalny rytm startów w ekstra klasie obrali sobie toruńscy żużlowcy. Trzy lata chude i jeden rok tłusty. Po słabych sezonach 1976-78 przyszło czwarte miejsce w 1979 roku. Potem znów trzy nieudane sezony, a po nich nastąpił rok 1983 zapisany w dziejach toruńskiego żużla jako pierwszy medalowy. Apator sięgnął bowiem w tym roku po tytuł drugiego wicemistrza ekstraklasy. Zdobył go w pewnym stylu, demonstrując przez cały sezon równą, wysoką formę. W Toruniu na Apator tym razem mocnych nie było, trzykrotnie udało się z wyjazdów wrócić z tarczą.
U źródeł tego sukcesu leżało posiadanie wyrównanej drużyny oraz Andrzej Pogorzelski jako nowy trener mający w opinii fachowców szczęśliwą rękę, bowiem trzy sezony wcześniej ze Startem Gniezno był rewelacją pierwszej ligi, wprowadzając beniaminka na podium. Tej samej sztuki miał dokonać i w Toruniu.
Skończyły się też czasy dominacji duetu Ż-Z. Wojciech Żabiałowicz pozostawał jednak  nadal niekwestionowanym liderem, czołowym jeźdźcem kraju, ale dzielnie wspierali go Jan Woźnicki i Tadeusz Wiśniewski, którzy “wystrzelili” w tym sezonie nieoczekiwanie wielką formą. Szybkie postępy czynili też młodzi Stanisław Miedziński i Grzegorz Śniegowski, co pozwalało z optymizmem spoglądać w przyszłość. Andrzej Marwitz i Czesław Miastowski zakończyli kariery, z kolei Sławomir Czyż powrócił do Częstochowy. Do zespołu dołączył kolejny wychowanek Stefan Tietz.
U progu sezonu wart był odnotowanie istotny fakt, a mianowicie w 1983 roku drużyna Apatora zmieniła plastrony. Stare z emblematem zrzeszenia Stal zostały zastąpione przez nowe wzorowane na plastronach angielskiego Coventry. Jak się później okaże zmiana okaże się korzystna bowiem żużlowcy z grodu Kopernika w nowych emblematach na piersi wywalczą wiele cennych trofeów z mistrzostwem Polski włącznie.

Sezon AD 1983 rozpoczął się jednak o zmiennych nastrojów wśród kibiców. Kiedy w czwartej kolejce, w pierwszomajowe święto torunianie uporali się z liderem, gorzowską Stalą 46: 43 (niesamowity serial remisów od III do XI biegu), wydawało się, że są na jak najlepszej drodze do złotego celu. Coraz skuteczniejsza młodzież Miedziński, Śniegowski, nieco starsi wychowankowie - Woźnicki czy Tadeusz Wiśniewski dzielnie wspierali liderów - Ząbika, szykującego się już do zakończenia kariery, ale wciąż skutecznego, Żabiałowicza i starszego z Miastkowskich.
Po pierwszej rundzie Apator z kompletem zwycięstw na własnym terenie plus wygraną w Lublinie (45:42) był piąty
, ale miał w dorobku tyle samo punktów, co trzeci w tabeli Falubaz.
W dwunastej kolejce do Torunia przyjechał nowy lider, Unia z Leszna. "Byki" zaczęły z najwyższego pułapu, od dwóch dubletów. Potem prowadziły 20:10, a jeszcze po X biegach 33:25. Gdy kibice pogodzili się już z przegraną, Apator rozpoczął swój finisz. Po trzynastu wyścigach był już remis po 38. W przedostatniej odsłonie goście raz jeszcze wyszli na prowadzenie 42:40, ale bieg XV to popis Żabiałowicza i Woźnickiego, którzy przywieźli na 5:1 Helińskiego i Bzdęgę, nieoczekiwanie odwracając losy meczu.Być może to spotkanie wzmogło wiatr wiejący w żagle ,,Aniołów". Startowi w Gnieźnie urządzili prawdziwy pogrom (aż 60:29), a w Bydgoszczy dominowali od pierwszego do ostatniego wyścigu, po raz kolejny upokarzając Polonię na jej torze 49:41.
2 października stadion Apatora wypełnił się po brzegi. Ostatni mecz z Motorem Lublin miał być wyłącznie pieczęcią na pięknie zapisanej karcie historii pod tytułem sezon AD 1983. Oto  bowiem już wcześniej wiadomym było że brązowy medal zawiśnie na piersiach żużlowców z grodu Kopernika. Medal był oczekiwany i upragniony, bowiem był pierwszym medalem w lidze po 25 latach startów, a ósmym w najwyższej klasie rozgrywek. Dlatego nikt z widzów, którzy przyszli na ostatni ligowy mecz w Toruniu nie wątpił w wysokie zwycięstwo gospodarzy. Spotykał się przecież trzeci zespół I ligi z ostatnim, czyli Apator z Motorem. I tak tez było. Od pierwszej chwili gospodarze ostro wzięli się do roboty i wygrali pewnie 69:21. Tak wysoka wygrana była okazją do podziękowania żużlowcom i do prawdziwej fety. "To dopiero początek naszych sukcesów" - zapowiadali po tym spotkaniu toruńscy działacze, trenerzy i zawodnicy. Po spotkaniu odbyła się uroczystość zakończenia sezonu. Były przemówienia, nagrody, puchary, medale i słowa uznania pod adresem całej drużyny, trenerów, mechaników i działaczy.
I sekretarz KM PZPR J. Szymański i prezydent Torunia R. Bester wręczyli medal 750-lecia Torunia, a dyrektor WKFSiT Urzędu Wojewódzkiego puchar w uznaniu osiągnięć, jakie zespół zanotował. Były też puchary od kibiców. Pan P. Małkowski ufundował klubowi puchar zdobyty przez niego w wyścigach kolarskich jeszcze w roku 1939. Natomiast najmłodsi kibice z Rubinkowa wręczyli puchar swojemu ulubieńcowi Eugeniuszowi Miastkowskiemu . Na koniec sympatycznego spotkania trysnęły szampany, którymi zgodnie z tradycją polewano również żużlowe rumaki.
Zatem Apator w sezonie 1983 spisał się bardzo dobrze i mógł sezon zapisać złotymi zgłoskami w historii klubu.

Zanim jednak nadeszły wielkie sukcesy wielkiego toruńskiego żużla, klub musiał najpierw spaść, co miał pokazać już następny sezon.

W Toruniu poza ligą kibice zobaczyć mogli również kolejne edycje memoriału Rosego i Araszewicza, a także półfinał MPPK i rundę eliminacyjną MDMP.

Anioły w pozostałych rozgrywkach pod patronatem PZM wypadły znacznie gorzej niż w lidze i choć znaleźli się praktycznie we wszystkich finałach indywidualnych to nie odegrali w nich większej roli. Rozstrzygnięcia seniorów to ostatnie miejsce w finale MPPK, ósme miejsce "Żaby" w IMP, również ósme miejsce tym razem Miastkowskiego w finale ZK, a Żabiałowicza trzynaste.
Z kolei młodzieżowcy nie zakwalifikowali się do finału młodzieżowych par (czwarta lokata w półfinale w Grudziądzu) i do powracających po dwóch latach rozgrywek o MDMP (drugie miejsce w czwartej grupie eliminacyjnej). W MIMP najlepiej wypadł Śniegowski zajmując z dziesięcioma punktami 5 miejsce, z kolei Miedziński gromadząc trzy oczka mniej uplasował się na dziewiątej pozycji. W ostatecznym rozdaniu SK lepiej wypadł Miedziński - szóste miejsce, a Śniegowski zajął miejsce dziewiąte. Ponadto wreszcie po latach posuchy (od 1977 roku) również w finale BK znalazł się toruńczyk - Stefan Tietz, ale z dorobkiem siedmiu punktów uplasował się w środku młodzieżowej stawki.

WYNIKI MECZÓW ROZEGRANYCH Z UDZIAŁEM TORUŃSKIEJ DRUŻYNY
W SEZONIE 1983
Kolejka Data Przeciwnik Wynik
I 4 kwiecień Wybrzeże Gdańsk - Apator Toruń 52:37
II 10 kwiecień Apator Toruń - Kolejarz Opole 54:36
III 17 kwiecień Unia Leszno - Apator Toruń 53:37
IV 1 maj Apator Toruń - Stal Gorzów 46:43
V 22 maj Stal Rzeszów - Apator Toruń 57:33
VI 28 maj Apator Toruń - Start Gniezno 58:32
VII 7 czerwiec Falubaz Zielona Góra - Apator Toruń 56:34
VIII 19 czerwiec Apator Toruń - Polonia Bydgoszcz 50:40
IX 3 lipiec Motor Lublin - Apator Toruń 42:45
X 17 lipiec Apator Toruń - Wybrzeże Gdańsk 57:33
XI 27 lipiec Kolejarz Opole - Apator Toruń 47:42
XII 31 lipiec Apator Toruń - Unia Leszno 45:43
XIII 14 sierpień Stal Gorzów - Apator Toruń 54:33
XIV 21 sierpień Apator Toruń - Stal Rzeszów 62:28
XV 28 sierpień Start Gniezno - Apator Toruń 29:60
XVI 11 wrzesień Apator Toruń - Falubaz Zielona Góra 54:36
XVII 18 wrzesień Polonia Bydgoszcz - Apator Toruń 41:49
XVIII 2 październik Apator Toruń - Motor Lublin 69:21

W SEZONIE 1983 TORUŃSKICH BARW BRONILI

  Liczba
meczów
Liczba biegów Punkty Bonusy Średnia
biegowa
Miejsce w
ligowym rankingu
Wojciech ŻABIAŁOWICZ 18 92 220 4 2,43 8
Jan WOŹNICKI 11 46 87 8 2,06 19
Eugeniusz MIASTKOWSKI 18 91 166 14 1,98 21
Tadeusz WIŚNIEWSKI 18 70 105 19 1,77 32
Jan ZĄBIK 14 58 94 3 1,67 36
Krzysztof KWIATKOWSKI 8 27 37 6 1,59 nklas (5)
Stanisław MIEDZIŃSKI 18 57 70 18 1,54 44
Grzegorz ŚNIEGOWSKI 18 56 52 16 1,21 58
Marek MAKOWSKI 10 25 24 3 1,08 nklas (11)
Ryszard KOWALSKI 4 7 4 2 0,86 nklas (21)
Marek KOŃCZYKOWSKI 4 7 5 - 0,71 nklas (26)
Stefan TIETZ 1 3 1 - 0,33 nklas (45)

TABELA PIERWSZEJ LIGI ŻUŻLOWEJ W SEZONIE 1983
Mce Zespół Mecze Zw. Rem. Por. Pkt
duże
Pkt
małe
1 Stal Gorzów 18 15 0 3 30 +225
2 Unia Leszno 18 14 0 4 28 +242
3 Apator Toruń 18 12 0 6 24 +122
4 Falubaz Zielona Góra 18 10 0 8 20 +114
5 Wybrzeże Gdańsk 18 8 1 9 17 -21
6 Kolejarz Opole 18 8 0 10 16 +36
7 Stal Rzeszów 18 8 0 10 16 -96
8 Start Gniezno 18 6 2 10 14 -91
9 Polonia Bydgoszcz 18 5 0 13 10 -180
10 Motor Lublin 18 2 1 15 5 -349

materiał wyjściowy tekstów zamieszczonych na tej stronie
stanowi książka anioły na torze

     strona główna    

toruńskie turnieje turnieje światowe turnieje krajowe
zawodnicy trenerzy mechanicy działacze
klub statystyki sprzęt