GUSTAFSSON Henrik (Henka)
Szwecja


Urodzony 14 sierpnia 1970 roku - Orebro, Szwecja.
Zgodnie z tradycją szwedzkiego speedwaya rozpoczynał żużlowe ściganie od minitoru w roku 1986 w zespole Indianerny Kumla, której barw bronił niemal przez całą swoją karierę, a z której odszedł po sezonie 2008, gdy zabrakło dla niego miejsca. Wrócił jednak na indiański tor w sezonie 2011, ale wystąpił tylko w trzech meczach. Dla swojego macierzystego klubu z którym wywalczył dwa mistrzostwa Szwecji, zdobył 3166 punktów w 346 meczach. U progu kariery zdominował juniorską kategorię żużlową w swoim kraju i w latach 1986-89 czterokrotnie stawał na najwyższym młodzieżowym podium żużlowym. Sukcesy młodzieżowe powtórzył dwukrotnie w kategorii seniorów (1995 i 2000), a aż szesnastokrotnie brał udział w indywidualnych finałach mistrzostw Szwecji.

Na arenie międzynarodowej zadebiutował w 1988 roku w finale IMŚJ w Slany, gdzie zajął drugie miejsce. W tym samym roku zadebiutował na torze Long Beach z drużyną narodową, gdzie z reprezentacją Trzech Koron zajął trzecie miejsce. W DMŚ wystąpił jeszcze siedmiokrotnie zdobywając po dwa medale w każdym kolorze. W IMŚ wystąpił jedenaście razy, a debiutował w roku 1990 w Bradford, gdzie zajął szóste miejsce. Od początku stratował w cyklu GP i w inauguracyjnym turnieju był ósmy, a ciekawym jest fakt, że nigdy nie wygrał pojedynczego turnieju w całym cyklu. Na swoim koncie ma również komplet medali MŚP i starty na torach długich.

Do Polski trafił w roku 1992, a jego pierwszym klubem był Apator Toruń. Niestety debiut okazał się niezbyt korzystny dla zawodnika, bowiem konkurencja w osobie Pera Jonssona była zbyt silna i wystąpił tylko w dwóch meczach. W kolejnym sezonie trafił do wrocławskiej Sparty, by po roku zasilić team z Zielonej Góry. Z ziemi lubuskiej powraca na Pomorze, gdzie z zespole Polonii Bydgoszcz znajduje przystań na siedem lat (1995-2001). Niestety nowe tysiąclecie okazuje się być niezbyt korzystne sportowo dla popularnego Henki. Po słabym sezonie 2001 trafia do Wybrzeża Gdańsk, ale nie spełnił pokładanych w nim nadziei i w kolejnym sezonie podpisuje kontrakt w Warszawie, gdzie ma być liderem drużyny. Starty w zespole warszawskim okazały się nieporozumieniem, a Gustafsson przez cztery kolejne lata nie przywdziewa plastronu  żadnego z polskich zespołów, skupiając się na startach w Szwecji.
O Szwedzie przypomnieli sobie działacze z Rawicza, kiedy to po obiecujących startach syna Henki, Simona Gustafssona w sezonie 2007 postanowili parafować umowę z seniorem Gustafssonem na rok 2008. Działacze liczyli na to, że angaż dla ojca pozwoli pozyskać obiecującego juniora, który już rok wcześniej zdobywał punkty dla Rawicza. Ostatecznie Simon do  Rawicza nie zawitał, a "Niedźwiadki" po rocznej przygodzie z pierwszą ligą ponownie wrócili na ligowe zaplecze żużlowe, a Henka wystąpił tylko w trzech biegach zdobywając zaledwie dwa punkty.
To co nie udało się w Rawiczu powiodło się w Łodzi, gdzie rodzinny duet startował w roku 2009. Ojciec i Syn byli podporą Orła Łódź i walczyli o pierwszą ligę dla Łodzi. Niestety nie mieli wsparcia w kolegach z zespołu i w finałowej rozgrywce team Witolda Skrzydlewskiego (głównego sponsora) musiał uznać wyższość klubu z Miskolca.
W sezonie 2010, Szwed nie szukał zatrudnienia w Polsce, bowiem chciał skupić się na karierze syna, który ponownie zawitał na polskie ekstraligowe salony. Nie zamierzał jednak kończyć sportowej kariery i mimo, że był legendą Indianerny Kumla, w której spędził ponad 20 sezonów musiał przenieść się do Rospiggarny Hallstavik. - Oczywiście byłem rozczarowany tym, że musiałem opuścić mój ukochany klub, ale menadżer miał wizję przebudowy składu, a ja nie mogłem zostać tam tylko ze względu na zasługi - tak komentował zmianę barw klubowych reprezentant Trzech Koron.
W trakcie sezonu AD 2010 poczynania szwedzkiego weterana bacznie obserwowali działacze z Ostrowa i zaproponowali mu starty w Ostrovii. Zawodnik przystał na tę propozycje i wystartował w jednym spotkaniu ligowym.

Stop ściganiu Henka powiedział po dwudziestu sześciu latach kariery, ale nie był to całkowity rozbrat ze speedwayem, bowiem nadal zajmował się karierą syna. Przez lata mógł liczyć na miejsce w składzie szwedzkich "Indian", nawet wówczas, gdy jego forma była daleka od optymalnej. Jednak przed sezonem 2012 miało zabraknąć dla niego miejsca nawet na rezerwie i sympatyczny Szwed postanowił powiedzieć dość.

Henka z polskimi drużynami które reprezentował wywalczył siedem medali DMP. A także z polskimi ekipami trzykrotnie walczył w Klubowym Pucharze Europy, za każdym razem sięgając po najwyższe trofeum.

Poza Polską zawodnik startował m.in. w zespołach  Szwecji (Indianerna 1986-2008 i 2011, Rospiggarna Hallstavik, Rospiggarna Halstavik, Valsarna Hagfors, Getingarna Sztokholm), Danii (RMS Randers 1994-1995), Niemczech (MSC Diderbergen 1995), Anglii (King's Lynn Stars 1990-1993, Belle Vue Aces 1994, Poole Pirates 2002).
Ponadto w swoim kraju święcił tryumfy indywidualne zarówno wśród juniorów (1986/1, 1987/1; 1988/1; 1989/1) jak i seniorów (1993/3, 1994/2, 1995/1; 1996/2, 1997/2; 2000/1).

Obok ligi polskiej zawodnik w okresie swojej świetności osiągnął wiele spektakularnych sukcesów na arenie międzynarodowej. Oto najważniejsze z nich:

DMP

1992/3; 1993/1; 1995/3; 1997/1; 1998/1; 2000/1; 2001/3
   
IMŚ 1990/6; 1992/4; 1993/4; 1994/7
IMŚ GP 1995/8; 1996/5; 1997/15; 1998/14; 1999/17; 2000/14; 2001/17
IMŚJ 1988/2; 1989/4
DMŚ 1988/3; 1991/2; 1992/2; 1993/3; 1994/1; 1995/4; 2000/1
MŚP 1991/2; 1992/3; 1993/1
KPE 1998 (rep. klub z Bydgoszczy) /1; 1999 (rep. klub z Bydgoszczy) /1; 2001 (rep. klub z Bydgoszczy) /1

Wyniki ligowe zawodnika w barwach toruńskich
Sezon mecze biegi punkty bonusy Średnia
biegowa
Miejsce w
ligowym rankingu
1992 2 11 24 0 2,182 -

Zdjęcie zostało nabyte
na stadionowym stoisku z pamiątkami

strona główna

toruńskie turnieje turnieje światowe turnieje krajowe
zawodnicy trenerzy mechanicy działacze
klub statystyki sprzęt